ฝนตกอีกแล้ว
อยากจะรู้นัก
นอกจากชาวนา ชาวไร่ ชาวสวนแล้ว
มีใครบ้าง
ที่จะดีใจกับการหล่นลงมาของหยดน้ำเล็กๆเหล่านี้

ย่างเข้าหน้าฝนทีไร
เรามักจะเจอสิ่งที่สร้างความลำบากใจได้มากครั้งที่เราต้องการ
โรงเรียนเปิด
น้ำท่วม
ไฟดับ
น้ำขัง
เป็นหวัด
และอีกอะไรที่ส้รางความเหนอะหนะให้เราระหว่างวัน
บางคนก็บอกว่าฝนตกสิดี
อากาศจะได้ไม่ร้อน
แต่ลองถามพ่อค้าแม่ค้าดู
หลายคนอาจจะยอมร้อนมากกว่าให้ฝนพาลูกค้าหายไปจากข้างทางแบบนี้

พูดถึงโรงเรียนเปิด
ใครหนอ
เป็นต้นคิดให้ปิดเทอมตอนฤดูร้อน
และมาเปิดช่วงฝนตกให้รถมันติดเล่นๆ
เคยคิดไหม
เมื่อถึงยุคหนึ่ง
ยุคที่ทุกบ้านมีรถขับ
รถมันจะติดแค่ไหน
เมื่อยามที่หนูน้อยเหล่านี้
ต้องให้พ่อแม่ไปส่งตอนเช้า
และหนูน้อยเหล่านี้
จะเศร้าแค่ไหน
เมื่อยามพักกลางวันทีไร
สนามฉันเปียกทุกที
หรือเราจะเอาแบบฝรั่ง
ที่เขาปิดเทอมฤดูร้อน
และเรียกติดปากเท่ๆว่า ซัมเมอร์ๆ
ของเราถ้าจะปิดฤดูฝน
อาจจะต้องเรียกว่า เรนนิ่งๆ ซึ่งฟังดูไม่ค่อยเท่าเท่าไหร่

สมัยเด็กๆ
ผู้ใหญ่หลายๆคนมักจะห้ามไม่ให้เด็กๆไปเล่นฝน
กลัวหวัดบ้างกลัวอะไรบ้าง
แต่ใครจะรู้
ผู้ใหญ่พวกนั้น
อาจจะเเก้ผ้าตากฝนทุกครั้งที่มันตกมาก็ได้

หลายคนบอก
ฝนตกทีไร
ฉันเศร้าทุกที
จะรู้สึกเหงาๆ คิดถึงคนรักทั้งเก่าและใหม่
อันนี้เขาว่ามันมีส่วน
เพราะฝนตกทีไร
ใจมันจะหม่นๆ เหมือนท้องฟ้าทุกที

แล้วเหล่ากบ และคางคกหล่ะ
มันจะดีใจเหมือนเพลงไหม
"ฝนเอยฝนตก คางคกดีใจ"
แล้วปลาหล่ะ
มันจะดีใจเหมือนกบไหม
หรือมันจะเฉยๆ
เพราะตัวมันก็เปียกอยู่แล้ว

ต้นไม้อีก
มันคงจะดีใจแน่ๆ
เพราะน้ำเป็นอาหารของมัน
แต่มันคงจะสับสน
เพราะน้ำฝนสมัยนี้
มีพิษมากมายเหลือหลาย

ดินที่แห้งกรังอีก
มันคงจะคืนความชุ่มชื่นเหมือนได้มอยส์เจอร์เซอร์ไป

สรรพสิ่งที่มีอยู่ในธรรมชาติ
ก็คงจะยินดี
เมื่อสิ่งที่ตกมาตามธรรมชาติไหลผ่านหัวเราไป
แต่คนเรา
มันจะปฏิเสธ
และปล่อยให้อะไร
ที่ปรุงเเต่งขึ้นมา
ไหลผ่านเข้าหัวไปแทน
หรือเรา
ก็เป็นสิ่งปรุงเเต่งเช่นเดียวกัน...

----ฝนหยุดซะที----